STRONA GŁÓWNA / Dokumenty Stolicy Apostolskiej / Dokumenty liturgiczne po Soborze Watykańskim II / List okólny przygotowaniu i obchodzeniu Świąt Paschalnych / Czas Wielkanocny
 
 
 
 

 

KONGREGACJA KULTU BOŻEGO

LIST OKÓLNY O PRZYGOTOWANIU I OBCHODZENIU
ŚWIAT PASCHALNYCH

 

VIII. CZAS WIELKANOCNY

100. Obchód Paschy trwa przez czas paschalny (wielkanocny). Albowiem pięćdziesiąt dni od Niedzieli Zmartwychwstania do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego obchodzi się z wielką radością jako jeden dzień świąteczny, co więcej - jako "wielką niedzielę"105.

101. Niedziela tego okresu uważa się za niedzielę Wielkanocy i tak się je nazywa; mają one pierwszeństwo przed wszystkimi świętami Pańskimi i przed wszystkimi uroczystościami. Uroczystości przypadające w niedzielę, antycypuje się w sobotę106. Obchody ku czci Najświętszej Maryi Panny lub Świętych, przypadające w ciągu tygodnia, nie mogą być przenoszone na te niedzielę107.

102. Dla dorosłych, którzy w Wigilię Paschalną otrzymali chrześcijańskie wtajemniczenie, cały ten czas jest przeznaczony na "mistagogię". Gdziekolwiek więc na nowo ochrzczeni, należy zachować przepisy podane w "Obrzędach chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych" nn. 37 - 40 i 235 -239. W ciągu oktawy Pachy w Modlitwie eucharystycznej wszędzie uwzględnia się wstawiennictwo za nowo ochrzczonych.

103. Przez cały okres wielkanocny należy zachować wśród wiernych na Mszach niedzielnych specjalne miejsce dla neofitów. Wszyscy neofici niech się starają uczestniczyć we Mszach ze swoimi chrzestnymi. Należy o nich wprowadzić wzmiankę w homilii i zależnie od okoliczności - w modlitwie wiernych. Na zakończenie zaś czasu mistagogii, w pobliżu Niedzieli Pięćdziesiątnicy, należy odprawić jakoś obrzęd z miejscowym zwyczajem108. Wypada także, aby dzieci otrzymywały w tę niedziele wielkanocne pierwszą Komunię świętą.

104. Niech duszpasterze pouczają wiernych już wtajemniczonych w Eucharystię o sensie kościelnego przykazania przyjmowania Komunii świętej w tym okresie109. Bardzo się zaleca, aby zwłaszcza w ciągu oktawy Paschy zanoszona była Komunia święta chorym.

105. Gdzie istnieje zwyczaj błogosławienia domów z okazji świąt paschalnych, niech dokonują tego proboszczowie lub inni prezbiterzy albo delegowani przez proboszczów diakoni, dla których jest to sposób wypełniania pasterskiej posługi110. Niech proboszcz idzie do domów w celu złożenia duszpasterskiej wizyty w każdej rodzinie, niech rozmawia z mieszkańcami i modli się, posługując się tekstami zamieszczonymi w książce "De Benedictionibus"111. W wielkich miastach należy przewidzieć możliwość zgromadzenia więcej rodzin i udzielenia im wspólnego błogosławieństwa.

106. W różnych miejscowościach i u różnych narodów znane są ludowe zwyczaje związane z obchodami paschalnymi, które być może sprzyjają liczniejszemu gromadzeniu się ludu niż sama święta Liturgia. Nie należy ich bynajmniej lekceważyć, ponieważ mogą one służyć do wyrażania religijnego usposobienia wiernych. Niech przeto Konferencje Biskupów i miejscowi ordynariusze zatroszczą się o to, by te zwyczaje, które - jak się sądzi - sprzyjają rozwojowi pobożności, były możliwie najlepiej zharmonizowane ze świętą Liturgią, aby zostały głębiej przeniknięte jej duchem, aby z niej poniekąd wynikały i do niej lud prowadziły112.

107. Ten święty okres pięćdziesięciu dni kończy się Niedzielą Pięćdziesiątnicy. Wspominamy w nią zesłanie daru Ducha Świętego na apostołów, początki Kościoła oraz jego posłania do wszystkich ludów, narodów i języków113.
 Należy popierać sprawowanie Wigilii jako przedłużenie Mszy. Nie ma ona charakteru chrzcielnego jak Wigilia Paschalna, lecz jest wytrwałą modlitwą zanoszoną na wzór Apostołów i uczniów, którzy przebywali jednomyślnie na modlitwie razem z Maryją, Matką Jezusa, oczekując Ducha Świętego114.

108. "Właściwością świąt paschalnych jest to, że cały Kościół cieszy się odpuszczeniem grzechów. Dostępują go nie tylko ci, którzy odradzają się we Chrzcie świętym, lecz także ci, którzy już od dawna zaliczają się do grona przybranych dzieci"115. Pan w swojej hojności sprawi, że dzięki gorliwej pracy duszpasterskiej i duchowemu pogłębieniu wszyscy, którzy ukończą obchód świąt wielkanocnych, potrafią zachować ich ducha w życiu i postępowaniu116.

Dan w Rzymie, z siedziby Kongregacji Kultu Bożego, 16 stycznia 1988 roku.

+ Paweł Augustyn Kard. MAYER, Prefekt

+ Wirgiliusz Noe, Arcybiskup Tyt. Wonkary
 Sekretarz

(Za "Wiadomości Diecezjalne" (Katowice) 57 (1989) 33-54)


PRZYPISY

105 Por. Ogólne zasady roku liturgicznego i kalendarza, nr 22.
106 Por. tamże, nn. 5, 23.
107 Por. tamże, nr 58
108 Por. Rytuał Rzymski, "Obrzęd chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych" nn. 235-237. Por. Tamże, nn. 238-239.
109 Por. KPK, kan 920.
110 Święta Kongregacja Obrzędów, Dekret "Maxima redemtionis nostrae mysteria" (16.XI.1955) nr 24; AAS 47 (1955) 847.
111 De Benedictionibus, rozdz. I, II. Obrzęd dorocznych błogosławieństw rodzin w ich domach.
112 Por. KL 13; Por. Kongregacja Kultu Bożego, Wytyczne i propozycje w związku z obchodem roku maryjnego (3.IV.1987) nn. 3, 51 - 56.
113 Por. Ogólne zasady roku liturgicznego i kalendarza, nr 23.
114 Pierwsze Nieszpory uroczystości mogą być połączone ze Mszą św. w sposób przewidziany w OWLG nr 96. Dla umożliwienia głębszego poznania tajemnicy tego dnia można wykonać kilka czytań Pisma świętego, które są zaproponowane do uznania w Lekcjonarzu dla tej Mszy. W tym przypadku lektor udaje się na ambonę i wykonuje pierwsze czytanie. Potem psałterzysta lub kantor śpiewa psalm, lud zaś wykonuje refren. Następnie wszyscy wstają a kapłan mówi: Módlmy się, i po chwili wspólnej modlitwy w milczeniu, odmawia kolektę odpowiadającą czytaniu (np. jedną z kolekt wyznaczonych na dni powszednie po VII Niedzieli Wielkanocnej).
115 Św. Leon Wielki, Mowa 6 o Wielkim Poście, 1 - 2: PL 54, 285.
116 Por. Mszał Rzymski, Sobota po VII Niedzieli Wielkanocnej, kolekta.


Zmiana wielkości czcionki: A A A

  kkbids@episkopat.pl
Jesteś naszym 1 gościem
     
 
 
 
   
Konferencja Episkopatu Polski